Σημεία και συμπτώματα των σκουληκιών σε έναν ενήλικα

Τα συμπτώματα των σκουληκιών στους ανθρώπους μπορεί να είναι αρκετά ποικίλα, αλλά οποιεσδήποτε τέτοιες εκδηλώσεις δεν μπορούν να αγνοηθούν, καθώς τα σκουλήκια που ζουν στο σώμα μπορούν να προκαλέσουν άλλες, πιο σοβαρές ασθένειες.

Στο άρθρο θα βρείτε τα κύρια σημάδια των σκουληκιών στους ανθρώπους, θα μάθετε τους λόγους μόλυνσης με παράσιτα και επίσης ποια θεραπεία του σώματος θεωρείται η πιο αποτελεσματική.

Γιατί εμφανίζονται παράσιτα στο σώμα;

Παρά το γεγονός ότι τα κρούσματα μόλυνσης από σκουλήκια είναι πολύ πιο συχνά σε παιδιά προσχολικής και πρωτοβάθμιας σχολικής ηλικίας, μερικές φορές αυτό το πρόβλημα εμφανίζεται και σε ενήλικες. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να εισέλθουν τα παράσιτα στο σώμα.

Πολύ συχνά, η μόλυνση με έλμινθες συμβαίνει λόγω μη συμμόρφωσης με τους κανόνες υγιεινής - φυσικά, παραμελούνται πολύ πιο συχνά από τα παιδιά παρά από τους ενήλικες, αλλά υπό δυσμενείς συνθήκες αυτό μπορεί να προκαλέσει μόλυνση σε ενήλικες.

Υπάρχουν συχνά κρούσματα μόλυνσης από έλμινθες σε διακοπές στο εξωτερικό - τα παράσιτα μπορούν να εισέλθουν στο σώμα μέσω τροφής, κακώς επεξεργασμένων πιάτων, σε επαφή με μολυσμένο άτομο ή ζώο.

Αν και το σώμα ενός ενήλικα είναι πιο ανθεκτικό στις επιθέσεις παρασίτων, σε περιόδους εξασθενημένης ανοσίας, για παράδειγμα, κατά τη διάρκεια μιας ασθένειας, μπορεί να είναι πολύ εύκολο να μολυνθεί από αυτά.

Ένας άλλος κοινός τρόπος μόλυνσης του σώματος με σκουλήκια είναι μέσω της τροφής. Οι ελμίνθοι μπορούν να εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα μέσω ανεπαρκώς επεξεργασμένων (άψητων ή άψητων) ψαριών ή κρέατος, βρώμικων φρούτων και λαχανικών.

Αν και υπάρχουν συχνές περιπτώσεις μόλυνσης από σκουλήκια μετά την κατανάλωση συνηθισμένων ψαριών του ποταμού, πρέπει να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί στις διακοπές σε άλλη χώρα - τα εξωτικά πιάτα μπορεί να είναι επικίνδυνα, ειδικά αν δεν γνωρίζετε ακριβώς πώς παρασκευάστηκαν.

Η επαφή με ανθρώπους φορείς παρασίτων είναι μια άλλη κοινή αιτία μόλυνσης. Σύμφωνα με διάφορες εκτιμήσεις, περίπου το 60% των ανθρώπων έχουν συναντήσει σκουλήκια τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους. Στα παιδιά, αυτός ο δείκτης είναι ακόμη υψηλότερος.

Αν λάβουμε υπόψη ότι τα παράσιτα μπορεί να μην εκδηλώνονται για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε μπορούμε να υποθέσουμε ότι ακόμη περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να είναι φορείς αυτού του προβλήματος.

Εάν πρέπει να αλληλεπιδράτε συνεχώς με ένα άτομο που έχει μολυνθεί από σκουλήκια, τότε η πιθανότητα μόλυνσης από αυτά αυξάνεται πολλές φορές. Διαδόθηκαν ιδιαίτερα γρήγορα σε πολυσύχναστες συλλογικότητες με μεγάλο αριθμό ανθρώπων.

Ενώ απλά μέτρα, όπως το πλύσιμο των χεριών σας μετά τη χρήση της τουαλέτας και η κατανάλωση μόνο ελεγμένων και επεξεργασμένων τροφών, μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο μόλυνσης, δεν υπάρχει ακόμα 100% προστασία από αυτήν, επομένως θα πρέπει να προσέχετε οποιοδήποτε, ακόμη και το πιο μικρό, πρόβλημα στην το σώμα.

Τα κύρια σημάδια μόλυνσης από ελμινθικά

Η δυσκολία αυτοπροσδιορισμού μιας μόλυνσης του σώματος με έλμινθους είναι ότι τα σημάδια της εμφάνισης σκουληκιών είναι παρόμοια με τις εκδηλώσεις άλλων προβλημάτων με το σώμα.

Δεδομένου ότι τα παράσιτα εντοπίζονται κυρίως στο στομάχι και τα έντερα, όπου πολλαπλασιάζονται και αφήνουν τα απόβλητά τους, οι πρώτες παραβιάσεις, κατά κανόνα, συμβαίνουν σε αυτά τα όργανα.

Στην αρχή, ένα άτομο μπορεί να παρατηρήσει υπερβολικά αέρια και φούσκωμα, που δεν προκαλούνται από φαγητό ή ασθένεια.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι πολύ συχνά τα παράσιτα εγκαθίστανται στο λεπτό έντερο, λόγω των οποίων τα τοιχώματά του φλεγμονώνονται, η τροφή αφομοιώνεται και απορροφάται χειρότερα, γεγονός που οδηγεί σε φούσκωμα.

Η δυσκοιλιότητα και η διάρροια είναι εξίσου σπάνιες καταστάσεις. Προκαλούνται επίσης από ερεθισμό στα έντερα. Η δυσκοιλιότητα εμφανίζεται όταν η χοληφόρος και η εντερική οδός φράσσονται από σκουλήκια.

Η διάρροια είναι ένα πιο κοινό σύμπτωμα επειδή προκαλείται από τοξίνες και απόβλητα που παράγουν τα σκουλήκια.

Τα σκουλήκια μπορούν να ζήσουν όχι μόνο στο στομάχι ή τα έντερα, αλλά και σε άλλα μέρη του σώματος. Συχνά εντοπίζονται στους μύες και το αρθρικό υγρό - σε αυτή την περίπτωση, το άτομο θα βιώσει οδυνηρές αισθήσεις σε αυτήν την περιοχή.

Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν την ανταπόκριση του οργανισμού στα σκουλήκια με την αρθρίτιδα, οπότε δεν πηγαίνουν στο γιατρό.

Καθώς τα παράσιτα εξαπλώνονται στο σώμα, εμφανίζονται και άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα, για παράδειγμα, αναιμία, που προκαλείται από το γεγονός ότι τα σκουλήκια ζουν από τα θρεπτικά συστατικά του σώματος. Επίσης, άτομα που έχουν μολυνθεί από σκουλήκια έχουν συχνά έλλειψη σιδήρου στον οργανισμό.

Δεδομένου ότι η ζωτική δραστηριότητα των παρασίτων επηρεάζει όχι μόνο την κατάσταση του σώματος, αλλά και το ανθρώπινο νευρικό σύστημα, τότε σε όσους έχουν μολυνθεί με έλμινθους, παρατηρείται πολύ συχνά μια ανήσυχη, καταθλιπτική ή νευρική κατάσταση.

Με σοβαρή δηλητηρίαση του σώματος, είναι δυνατές διαταραχές ύπνου - κατά κανόνα, το ξύπνημα συμβαίνει γύρω στις 2-3 το πρωί - αυτή τη στιγμή το ήπαρ προσπαθεί να απαλλαγεί από τις τοξίνες που εκκρίνονται από παράσιτα, δουλεύοντας ιδιαίτερα ενεργά.

Η χρόνια έλλειψη θρεπτικών συστατικών στο σώμα οδηγεί σε χρόνια κόπωση, συχνά - σε απάθεια ή κατάθλιψη.

Άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα της παρουσίας παρασίτων είναι ο κνησμός στον πρωκτό, μια αλλαγή στη μυρωδιά των κοπράνων (γίνεται σάπιο, πολύ δυσάρεστο), πονοκέφαλοι, δερματικά εξανθήματα, αλλεργίες, στις γυναίκες, είναι πιθανές διαταραχές του κύκλου, καθώς και τυχόν ανωμαλίες στην εργασία των εντέρων και του στομάχου.

Ενώ αυτά τα συμπτώματα μπορεί να υποδεικνύουν άλλες ασθένειες, καθεμία μπορεί να είναι σημάδι μόλυνσης από σκουλήκι.

Εάν η επιδείνωση ξεκίνησε ξαφνικά, τότε πρέπει οπωσδήποτε να συμβουλευτείτε έναν γιατρό ώστε να σας συνταγογραφήσει μια κατάλληλη θεραπεία.

Τύποι παρασίτων

Καθένας από τους τύπους σκουληκιών που μπορούν να εγκατασταθούν στο ανθρώπινο σώμα έχει τα δικά του χαρακτηριστικά.

Μερικά από αυτά μπορεί να είναι δύσκολο να αναγνωριστούν αμέσως, καθώς πολλά από αυτά έχουν έναν ειδικό κύκλο ζωής, για παράδειγμα, γεννούν ακανόνιστα τα αυγά.

Συνολικά, οι γιατροί έχουν περίπου 100 διαφορετικούς τύπους ελμινθών που μπορούν να εγκατασταθούν στα έντερα και σε άλλα μέρη του σώματος.

Τα πιο κοινά είναι οι ταινίες, οι σκώληκες, οι κολλοειδείς σκώληκες, οι μαστίγιοι, η φιλαρίαση, η κυστικέρκωση και η παραγονιμίαση.

Τις περισσότερες φορές, τα σκουλήκια καρφίτσας βρίσκονται σε ενήλικες και παιδιά. Αυτό οφείλεται όχι μόνο στον επιπολασμό αυτού του τύπου παρασίτου, αλλά και στο γεγονός ότι είναι πιο εύκολο να εντοπιστούν - τα σκουλήκια καρφίτσας γεννούν αυγά έξω από το σώμα και όχι μέσα, κάτι που μπορεί να εντοπιστεί πολύ εύκολα με ένα απλό ξύσιμο.

Μεταξύ των πιο χαρακτηριστικών συμπτωμάτων - φαγούρα στον πρωκτό τη νύχτα - είναι αυτή τη στιγμή που τα σκουλήκια καρφίτσας βγαίνουν και γεννούν αυγά.

Τα σκουλήκια με ταινία και άλλα είδη σκουληκιών μπορούν να βρεθούν στο σώμα μόνο μέσω εξετάσεων κοπράνων ή αίματος.

Ο εντοπισμός τους εξαρτάται επίσης από τους τύπους των παρασίτων. Για παράδειγμα, οι ταινίες εγκαθίστανται στα έντερα, οι στρογγυλοί σκώληκες εγκαθίστανται στα έντερα και τους πνεύμονες ενός ατόμου, γεγονός που προκαλεί την ανάπτυξη αναπνευστικών ασθενειών.

Με σοβαρή δηλητηρίαση, η θερμοκρασία ενός ατόμου αυξάνεται, εμφανίζεται βήχας με φλέγμα, μερικές φορές μπορείτε να δείτε ακαθαρσίες αίματος σε αυτό.

σκουλήκια από το ανθρώπινο σώμα

Οι προνύμφες Ascaris μπορούν να ανιχνευθούν με ανάλυση πτυέλων. Τα περισσότερα παράσιτα εγκαθίστανται στα έντερα, τα οποία αν δεν οδηγήσουν σε σοβαρές ασθένειες, τότε σε κάθε περίπτωση προκαλεί δυσβίωση και φλεγμονή του οργάνου.

Ένα από τα πιο επικίνδυνα είδη παρασίτων για τον άνθρωπο είναι η Trichinella. Λόγω της παρουσίας τους διαταράσσεται η εργασία όχι μόνο των εντέρων όπου ζουν, αλλά και άλλων εσωτερικών οργάνων.

Η σοβαρή δηλητηρίαση του σώματος διαταράσσει το συκώτι, το οποίο μπορεί να προκαλέσει ίκτερο, συχνά τα σκουλήκια, πολλαπλασιαζόμενα σε μεγάλους αριθμούς, φράζουν τους χοληφόρους πόρους, γεγονός που διαταράσσει την εκροή της χολής.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, η Trichinella προκαλεί βλάβη στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Μερικοί τύποι σκουληκιών μπορούν να ανιχνευθούν με ακτινογραφία θώρακα. Η ζωτική τους δραστηριότητα οδηγεί στην εμφάνιση πτητικών διηθημάτων στους πνεύμονες.

Επιπλέον, ο ασθενής έχει αύξηση της θερμοκρασίας· στην εξέταση αίματος συνήθως αυξάνεται ο αριθμός των ηωσινόφιλων. Οι πτητικές διηθήσεις είναι πιο συχνές στα παιδιά, αλλά μπορούν να βρεθούν και στους ενήλικες.

Πώς να εντοπίσετε τα σκουλήκια στο σώμα;

Οποιαδήποτε υποψία για σκουλήκια είναι ένας λόγος για να επισκεφτείτε έναν γιατρό. Οι πρώτες υποψίες για την παρουσία σκουληκιών σε ενήλικες, κατά κανόνα, δεν εμφανίζονται αμέσως, αλλά μετά από λίγο μετά τη μόλυνση.

Αυτό μπορεί να συμβεί σε φόντο ασθένειας ή μειωμένης ανοσίας, επομένως, να περάσει απαρατήρητο.

Αυτό οδηγεί στο γεγονός ότι στους ενήλικες, οι έλμινθες βρίσκονται ήδη σε αργό στάδιο, όταν ο βαθμός δηλητηρίασης του σώματος είναι υψηλός.

Εάν βρείτε σημάδια μόλυνσης στον εαυτό σας, μην κάνετε αυτοθεραπεία. Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να προσδιορίσετε την παρουσία ελμινθών στο σώμα είναι να κάνετε μια ανάλυση.

Θα σας βοηθήσει επίσης να μάθετε ποια παράσιτα έχουν εγκατασταθεί στο σώμα, έτσι ώστε ο γιατρός να συνταγογραφήσει την πιο επαρκή θεραπεία.

Για τους ενήλικες, μια γενική εξέταση αίματος συνταγογραφείται συχνότερα, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διαπιστωθεί η παρουσία οποιουδήποτε τύπου παρασίτων στο σώμα.

Ένδειξη για ανάλυση μπορεί να είναι οποιαδήποτε πάθηση που δεν έχει συγκεκριμένη αιτία.

Για παράδειγμα, οι γιατροί συχνά συνταγογραφούν αυτή τη μελέτη για αϋπνία, χαμηλή αιμοσφαιρίνη, νευρικές διαταραχές, κνησμό στον πρωκτό, αναιμία, ξαφνική απώλεια βάρους κ. λπ.

Για τους ενήλικες, αυτή η ανάλυση συνταγογραφείται σύμφωνα με ενδείξεις, ωστόσο, ορισμένες κατηγορίες ατόμων υποβάλλονται σε αυτή τη μελέτη σε τακτική βάση, για παράδειγμα, εργαζόμενοι στον τομέα της εστίασης, γιατροί, κτηνίατροι κ. λπ.

Υπάρχει επίσης μια πιο ακριβής εξέταση αίματος που θα βοηθήσει να διαπιστωθεί τόσο το γεγονός της μόλυνσης όσο και να δώσει πληροφορίες σχετικά με τα σκουλήκια που υπάρχουν στο σώμα.

Αυτή η μελέτη ονομάζεται ενζυμική ανοσοδοκιμασία. Η ανάλυση εξετάζει τις ανοσοσφαιρίνες - σώματα που παράγονται από τον οργανισμό για την καταπολέμηση μικροβίων, βακτηρίων και παρασίτων.

Ελλείψει σκουληκιών στο σώμα, η εικόνα θα είναι η ίδια, αλλά ακόμη και με ελάχιστη ποσότητα σκουληκιών στο σώμα, αλλάζει.

Παρά την ακρίβεια, συμβαίνουν λάθη σε αυτήν την ανάλυση, καθώς ορισμένοι τύποι παρασίτων έχουν προσαρμοστεί πολύ καλά στη ζωή στο σώμα και η παρουσία τους δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί.

Εάν έχετε αμφιβολίες, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια δεύτερη εξέταση για να διευκρινίσει ποια παράσιτα έχουν εγκατασταθεί στο σώμα. Για την ενζυμική ανοσοδοκιμασία, το αίμα λαμβάνεται από μια φλέβα.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, θα είναι δυνατό να διαπιστωθεί το γεγονός της μόλυνσης, καθώς και ο βαθμός εξάπλωσης των παρασίτων στο σώμα.

Μέθοδοι θεραπείας

Η θεραπεία για τα σκουλήκια είναι απαραίτητη. Παρά το γεγονός ότι μπορεί να μην προκαλούν ταλαιπωρία στον "ιδιοκτήτη" τους για μεγάλο χρονικό διάστημα, πολλοί γιατροί πιστεύουν ότι η μόλυνση με έλμινθες μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη πολύ πιο σοβαρών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.

Επιπλέον, τα σκουλήκια αναπόφευκτα διαταράσσουν το έργο του σώματος, προκαλούν χρόνια φλεγμονή στα έντερα και σε άλλα όργανα και μειώνουν την ανοσία.

Η θεραπεία για τα σκουλήκια στοχεύει κυρίως στην καταστροφή των παρασίτων, επομένως τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για αυτό είναι αρκετά τοξικά.

Είναι αδύνατη η λήψη τους πριν τεθεί ακριβής διάγνωση και χωρίς σύσταση γιατρού.

Λόγω των τοξικών επιδράσεων, η θεραπεία με παράσιτα συχνά προκαλεί δυσάρεστες παρενέργειες στο σώμα: κοιλιακό άλγος, έμετο, πονοκεφάλους, αυξημένη κόπωση και πυρετό.

Μερικοί τύποι φαρμάκων μπορούν να ληφθούν μόνο υπό την επίβλεψη γιατρού σε νοσοκομειακό περιβάλλον - συνταγογραφούνται για σοβαρή μόλυνση του σώματος, καθώς και για τη θεραπεία πολύπλοκων τύπων παρασίτων.

Η θεραπεία των παρασίτων δεν είναι μόνο η χρήση φαρμάκων που τα καταστρέφουν, αλλά και μια ολόκληρη σειρά μέτρων.

Κατά κανόνα, μαζί με τους αντιπαρασιτικούς παράγοντες, ο γιατρός συνταγογραφεί επίσης φάρμακα στον ασθενή για την αποκατάσταση του ήπατος, το οποίο υποφέρει από τις επιπτώσεις των τοξινών παρασίτων και του φαρμάκου.

Για την αποκατάσταση της φυσιολογικής κατάστασης του σώματος, μπορούν επίσης να συνταγογραφηθούν βιταμίνες, ανοσοδιεγερτικά και ένζυμα.

Απαγορεύεται η αυτοθεραπεία για παράσιτα. Σήμερα στην πώληση μπορείτε να βρείτε πολλά προϊόντα που υπόσχονται να σώσουν ένα άτομο από έλμινθους.

Σχεδόν όλα έχουν φυσική βάση και δεν βλάπτουν τον οργανισμό, ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά είναι άχρηστα κατά της θεραπείας των παρασίτων.

Επιπλέον, δεν παρέχουν πολύπλοκο αποτέλεσμα - για παράδειγμα, πριν καταστρέψετε τα παράσιτα στο σώμα, πρέπει να προετοιμάσετε το συκώτι για αυτό, το οποίο θα υποστεί σοβαρή δηλητηρίαση.

Οι τακτικές χρεώσεις δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτό το πρόβλημα. Μετά την καταστροφή των παρασίτων, πρέπει να τα αφαιρέσετε, καθώς και τα απόβλητά τους από το σώμα, διαφορετικά θα οδηγήσει σε σοβαρή δηλητηρίαση - τα τέλη και άλλα βότανα από σκουλήκια δεν θα μπορούν να το κάνουν αυτό.

Επιπλέον, όλα αυτά τα κεφάλαια ενεργούν με τον ίδιο τρόπο, ανεξάρτητα από τους τύπους σκουληκιών που βρίσκονται στο σώμα - αυτό μειώνει επίσης σημαντικά την αποτελεσματικότητά τους.

Οι παραδοσιακές μέθοδοι, αν και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν μια ολοκληρωμένη θεραπεία, μπορούν να είναι μια καλή προσθήκη στην καταπολέμηση των ελμίνθων και να βοηθήσουν στην ταχύτερη αποκατάσταση του σώματος.

Τα κρεμμύδια και το σκόρδο θεωρούνται χρήσιμα προϊόντα κατά των παρασίτων στο σώμα - καθιστούν το περιβάλλον στο σώμα λιγότερο ευνοϊκό για τη ζωτική δραστηριότητα των παρασίτων, επομένως η συνεχής χρήση τους στα τρόφιμα θα βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου μόλυνσης.

Το χαμομήλι και ο μάραθος θα βοηθήσουν στον καθαρισμό του σώματος και στη μείωση της εσωτερικής φλεγμονής. Και τα δύο αυτά προϊόντα μπορούν να αγοραστούν σε οποιοδήποτε φαρμακείο.

Πιστεύεται ότι αυτά τα κεφάλαια επιταχύνουν την απομάκρυνση των παρασίτων και των αποβλήτων τους από το σώμα.

Τα έλαια λεβάντας, τεϊόδεντρου ή περγαμόντου μπορούν επίσης να βοηθήσουν σε αυτό - μπορούν να προστεθούν στα τρόφιμα για να επιταχύνουν την ανάκαμψη του σώματος.

Μην βασίζεστε μόνο σε λαϊκές θεραπείες. Η θεραπεία των παρασίτων πρέπει να πραγματοποιείται από επαγγελματία ιατρό, σε ορισμένες περιπτώσεις σε νοσοκομειακό περιβάλλον.

Η αυτοθεραπεία, ειδικά με τη χρήση φαρμάκων, μπορεί μόνο να επιδεινώσει την κατάσταση και να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη βλάβη στα εσωτερικά όργανα.