Πρόληψη παρασιτικών εισβολών

Λαμβάνοντας υπόψη τις δυσάρεστες εικόνες παρασίτων στο Διαδίκτυο, σε περιοδικά, πολλοί πιστεύουν ότι αυτό το πρόβλημα σίγουρα δεν θα τους επηρεάσει. Αλλά δεν ήταν έτσι, όλοι μπορούν να μολυνθούν από παράσιτα! Έχει αποδειχτεί ότι κατά τη διάρκεια της ζωής, σχεδόν κάθε άνθρωπος τουλάχιστον μία φορά γίνεται «σπίτι» για έλμινθους, πρωτόζωα.

Πώς να είσαι τότε; Η λύση στο πρόβλημα είναι η αρμόδια πρόληψη, την οποία θα συζητήσουμε σε αυτό το άρθρο.

Περί παρασίτων σε αριθμούς και γεγονότα

Παρά την ανάπτυξη της σύγχρονης ιατρικής, η πρόληψη της παρασίτωσης παραμένει επίκαιρη σήμερα.Τα ακόλουθα στοιχεία και γεγονότα αποδεικνύουν την ανάγκη για προληπτικά μέτρα:

  1. Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, υπάρχουν περισσότεροι από 4, 5 δισεκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο που πάσχουν από παράσιτο. Τα παράσιτα προκαλούν 16 εκατομμύρια θανάτους κάθε χρόνο.
  2. Στην Ευρώπη κάθε τρίτος κάτοικος προσβάλλεται από παρασιτικές προσβολές.
  3. Πάνω από το 70% των ανθρώπων στη χώρα μας έχουν μολυνθεί από τοξόπλασμα - παράσιτα που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα όρασης και νευρολογικές διαταραχές.
  4. Κάθε χρόνο, τουλάχιστον το 20% των παιδιών που φοιτούν σε εκπαιδευτικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα νοσούν από ελμινθίαση.
  5. Ένα άτομο μπορεί να προσβληθεί ταυτόχρονα από έως και 15 είδη πρωτοζώων και πάνω από 250 είδη διαφόρων σκουληκιών. Οι ελμινθίασες αντιπροσωπεύουν περίπου το 89% όλων των παρασιτικών εισβολών.
ο αιτιολογικός παράγοντας της τοξοπλάσμωσης στο σώμα

Τα παράσιτα είναι ικανά να μολύνουν όχι μόνο την πεπτική οδό, αλλά και άλλα ζωτικά όργανα - την καρδιά, το συκώτι, τα νεφρά και τον εγκέφαλο. Ταξιδεύοντας μέσα στο σώμα, προκαλούν μηχανική βλάβη σε όργανα και ιστούς, απόφραξη των χοληφόρων αγωγών και φλεγμονώδεις διεργασίες. Επιπλέον, μπορούν να προκαλέσουν μείωση της ανοσίας, αλλεργικές αντιδράσεις και ογκολογία.

Ποιοι είναι οι τύποι παρασίτωσης;

Υπάρχουν πολλές παρασιτικές ασθένειες. Τα πιο κοινά από αυτά είναι:

  • γεωελμινθίαση- ασθένειες που προκαλούνται από παράσιτα που πραγματοποιούν έναν από τους κύκλους ζωής στο έδαφος. Τα αυγά αυτών των παρασίτων μπορούν να επιβιώσουν στο έδαφος έως και 7 χρόνια, επιζώντας από σοβαρούς παγετούς και παραμένοντας επεμβατικά.
  • ζωοανθρωπονωση- παρασιτικές προσβολές που επηρεάζουν τόσο τους ανθρώπους όσο και τα ζώα.
  • καθαρές ανθρωπόπονες- ασθένειες ειδικές μόνο για τον άνθρωπο.

Ξεχωριστά, μεταξύ των παρασιτικών εισβολών, διακρίνονται μεταδοτικές ασθένειες, στις οποίες τα παράσιτα μπορούν να μεταδοθούν από άτομο σε άτομο.

Πώς μπορεί ένα άτομο να μολυνθεί από παράσιτα;

Πηγές παρασιτικών ασθενειών μπορεί να είναι:

  • οικιακά είδη σε διαμέρισμα, δημόσιους χώρους, μεταφορές.
  • προϊόντα διατροφής - κακώς πλυμένα λαχανικά, φρούτα, ωμό ή ανεπαρκώς επεξεργασμένο κρέας, ψάρια. Ιδιαίτερα συχνά, παρασιτική προσβολή παρατηρείται το καλοκαίρι, όταν εμπλουτίζουμε τη διατροφή με βιταμίνες: φρέσκα μούρα, λαχανικά, βότανα. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να περιέχουν κόκκους εδάφους και επομένως αυγά παρασίτων.
  • νερό βρύσης, νερό σε ποτάμια, λίμνες. Ενώ κολυμπάτε σε μια λίμνη, τα παράσιτα μπορούν να εισέλθουν στο ανθρώπινο σώμα μέσω του δέρματος, των βλεννογόνων, ως αποτέλεσμα της κατάποσης νερού.
  • Κατοικίδια. Όλοι οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων έχουν μεγάλη πιθανότητα να προσβληθούν από ζωοανθρωπονόσους.
  • παιδικά κουτιά άμμου. Για παράδειγμα, στα αμμοδοχεία των παιδιών, μπορούν να βρεθούν περιττώματα ζώων, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα μόλυνσης από έλμινθους.

Μια κοινή αιτία μόλυνσης από παράσιτα είναι η κακή προσωπική υγιεινή.Η μόλυνση μπορεί να συμβεί εάν δεν πλένετε τα χέρια σας μετά από επίσκεψη σε δημόσιους χώρους, πηγαίνετε στην τουαλέτα, ασχολείστε με χρήματα, δουλεύετε στην αυλή σας, μαγειρεύετε ψάρια, κρέας, σαλάτες.

Υπάρχουν πολλά επαγγέλματα όπου οι άνθρωποι, από τη φύση της εργασίας τους, έχουν μεγάλη πιθανότητα να μολυνθούν από παράσιτα. Τέτοιοι ειδικοί περιλαμβάνουν υδραυλικούς, εργάτες κτηνοτροφικών εκμεταλλεύσεων, γεωργικές επιχειρήσεις, βιομηχανία τροφίμων και καθαριστές περιοχών.

Υπάρχουν επίσης παράσιτα που μεταφέρονται από έντομα. Για παράδειγμα, μύγες, κουνούπια.

πηγές προσβολής από παράσιτα

Κοινοτικές αρχές πρόληψης παρασίτων

Στην επικράτεια της χώρας μας καταγράφονται ετησίως περίπου 1 εκατομμύριο ασθενείς με παρασιτικά νοσήματα. Από αυτή την άποψη, έχουν αναπτυχθεί προληπτικά μέτρα για την πρόληψη της εξάπλωσης των παρασίτων. Οι βασικές αρχές πρόληψης περιλαμβάνουν:

  1. Έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία ασθενών με παράσιτο.Ένα άτομο που θεραπεύεται έγκαιρα δεν αποτελεί απειλή για τους άλλους.
  2. Έγκαιρη καταστροφή παθογόνων παρασιτικών εισβολών με μεθόδους απολύμανσης και απεντόμωσης.Αυτό περιλαμβάνει την απολύμανση των λυμάτων, των τροφίμων και την εντομοαπώθηση των δημόσιων χώρων. Για παράδειγμα, η θεραπεία χώρων ανάπαυσης από τα κουνούπια μπορεί να αποτρέψει ασθένειες όπως η διροφιλαρίαση.
  3. Προστασία του περιβάλλοντος από τη ρύπανση από υποστρώματα που περιέχουν παράσιτα.Πρώτα απ 'όλα, πρόκειται για την έγκαιρη απολύμανση των βόθρων, αποτρέποντας τη χρήση φρέσκων περιττωμάτων ζώων στη γεωργία ως λιπάσματα. Αυτές οι απαιτήσεις κατοχυρώνονται σε νομοθετικό επίπεδο και πρέπει να τηρούνται αυστηρά.
  4. Πρόληψη παρασιτικών εισβολών με τη βοήθεια χημειοθεραπευτικών παραγόντων.Για παράδειγμα, όταν ταξιδεύετε στις τροπικές περιοχές ή σε μέρη όπου η ελονοσία είναι ενδημική, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιείτε ανθελονοσιακά φάρμακα. Τέτοια μέσα εμποδίζουν την ανάπτυξη ελονοσίας, ακόμη και με πιθανή μόλυνση. Το ίδιο μπορεί να ειπωθεί για επαγγελματικές ομάδες του πληθυσμού. Οι εργαζόμενοι σε κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις, γεωργικές εκμεταλλεύσεις σε ορισμένες περιόδους συνιστώνται για χημειοπροφύλαξη από παρασιτικές προσβολές.
  5. Ανοσοπροφύλαξη ή ανοσοποίηση του πληθυσμού στις εστίες ανάπτυξης παρασιτικών εισβολών.Αυτό το μέτρο σχετίζεται περισσότερο με την πρόληψη της μόλυνσης από πρωτόζωα παρά με τις ελμινθίασες.
  6. Βελτίωση της γενικής υγειονομικής κουλτούρας του πληθυσμού.

Προσωπικά μέτρα πρόληψης για τα παράσιτα

Δεν υπάρχει μαγικό φάρμακο που να μπορεί να προστατεύσει έναν άνθρωπο από όλες τις παρασιτικές εισβολές. Η πρόληψη της προσβολής από παράσιτα είναι πολύπλευρη και περιλαμβάνει πολλές πτυχές. Τα μέτρα πρόληψης εξαρτώνται από τον τύπο του παρασίτου, τον κύκλο ανάπτυξής του, τον τρόπο με τον οποίο εισέρχεται στον ανθρώπινο οργανισμό.

Ωστόσο, μπορεί κανείς να ξεχωρίσει τους βασικούς κανόνες που μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης παρασίτων:

  • τήρηση της προσωπικής υγιεινής: σχολαστικό πλύσιμο των χεριών μετά από επίσκεψη σε δημόσιους χώρους, επαφή με κατοικίδια ζώα, πριν από το φαγητό.
  • τακτικός υγρός καθαρισμός του διαμερίσματος με απολυμαντικά.
  • τακτικό βράσιμο του κρεβατιού και των εσωρούχων.
  • αγορά προϊόντων κρέατος σε εξουσιοδοτημένους εμπορικούς χώρους·
  • επαρκής θερμική επεξεργασία κρέατος, ψαριού, η οποία πρέπει να είναι τουλάχιστον 30 λεπτά. Επίσης, ένας αποτελεσματικός τρόπος για την καταπολέμηση των παρασίτων είναι η προκαταψύξη ψαριών και κρέατος.
  • σχολαστικό πλύσιμο και επεξεργασία με βραστό νερό λαχανικών, φρούτων, βοτάνων.
  • πόσιμο εμφιαλωμένο, βραστό νερό?
  • προστασία των τροφίμων από τα έντομα.
  • τακτικός έλεγχος για παράσιτα.

Φυτά που προστατεύουν από την παρασίτωση

Αποτελεσματικό μέτρο για την πρόληψη της μόλυνσης από ελμινθικά πρωτόζωα είναι ο εμπλουτισμός της διατροφής με φυτά, καρυκεύματα με αντιπαρασιτική δράση.Μέχρι σήμερα, περισσότερα από 50 είδη φυτών είναι γνωστά που έχουν επιζήμια επίδραση στα παράσιτα:

  • ρίζες καλαμιού. Το φυτό είναι ικανό να μολύνει το νευρικό σύστημα των παρασίτων και να τα αποβάλλει από ιστούς, όργανα.
  • ρίζες marshmallow. Δρα σε παράσιτα που ζουν στο αίμα, στους μυϊκούς ιστούς.
  • φύλλα και μίσχοι βασιλικού. Η αντιπαρασιτική δράση του βασιλικού είναι παρόμοια με αυτή του marshmallow.
  • μούρα, μίσχοι, φύλλα, ρίζες βατόμουρου. Το φυτό είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό κατά των παρασίτων που επηρεάζουν το συκώτι.
  • Γαρύφαλλο. Η αποτελεσματικότητα του γαρίφαλου κατά των παρασίτων είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Τα γαρίφαλα είναι επιβλαβή για τα επίπεδα, ταινία, στρογγυλά σκουλήκια, πρωτόζωα. Επιπλέον, είναι αποτελεσματικό κατά των βακτηρίων και των ιών.
  • Λυχνίτης. Αντιπαρασιτική δράση δεν έχουν μόνο τα φρούτα του ροδιού, αλλά και η φλούδα. Οι φλούδες ροδιού μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή τσαγιού.
  • ρίζες, άνθη ελεκαμπάνη. Σκοτώνουν τα παράσιτα που επηρεάζουν την πεπτική οδό και το νευρικό σύστημα. Επιπλέον, το φυτό αφαιρεί τις τοξίνες από το σώμα.
  • το εναέριο μέρος της ρίγανης, που χρησιμοποιείται για την παρασκευή τσαγιού. Το φυτό έχει επιζήμια επίδραση στα πρωτόζωα, τους μύκητες, τους ευκαιριακούς μικροοργανισμούς.
  • υπερικό. Καταπολεμά ενεργά τα παράσιτα του αυλού που ζουν στον διάμεσο χώρο του παχέος εντέρου.
  • ρίζες τζίντζερ. Είναι σε θέση να διώξουν τα παράσιτα από το αναπνευστικό σύστημα, το γαστρεντερικό σύστημα. Το φυτό δεν έχει μόνο αντιπαρασιτικές, αλλά και αντιφλεγμονώδεις, ανοσοτροποποιητικές ιδιότητες.
  • καρποί, σπόροι, άνθη viburnum. Το φυτό διώχνει παράσιτα από το βρογχοπνευμονικό δέντρο, το ουρογεννητικό, το γαστρεντερικό σύστημα. Επιπλέον, έχει αντιφλεγμονώδη δράση.
  • σπόρους κάρδαμου. Δρα δυναμικά στα προνυμφικά στάδια των παρασίτων, των πρωτόζωων, έχουν αντιμυκητιακή δράση.
  • Οι σπόροι κόλιανδρου (κόλιανδρος) είναι ένα κοινό βότανο που χρησιμοποιείται συχνά σε σαλάτες. Διώχνει καλά τα εντερικά παράσιτα.
  • κανέλα. Δεν χάνει τις αντιπαρασιτικές του ιδιότητες ακόμη και μετά από θερμική επεξεργασία.
  • τσουκνίδα. Αποτελεσματικό κατά των παρασίτων που επηρεάζουν το δέρμα, τα έντερα, τα αναπνευστικά όργανα.
  • θυμίαμα. Έχει ιδιαίτερα επιζήμια επίδραση στα παράσιτα του αναπνευστικού και του νευρικού συστήματος.
  • ρίζες, φύλλα, μίσχοι κοινής κολλιτσίδας. Προωθεί την εξάλειψη των παρασίτων που βρίσκονται στο βρογχοπνευμονικό δέντρο, το λεμφικό σύστημα.

Το κάρδαμο, το κόκκινο πιπέρι, το σουσάμι, η μηδική, το βατόμουρο, ο άρκευθος, η σημύδα, η μέντα, η αψιθιά, η πικραλίδα, ο μαϊντανός, το τάνσυ, το χαμομήλι, το ραβέντι, τα φύλλα καρυδιάς, ο μάραθος, το σκόρδο δρουν επίσης καταστροφικά στα παράσιτα.

βότανα κατά των παρασίτων

Φυτά με αντιπαρασιτικές ιδιότητες πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε προφυλακτικές δόσεις.Για παράδειγμα, φυτά όπως το υπερικό, το αχυρόχορτο, το τανσί είναι δηλητηριώδη σε μεγάλες ποσότητες και η υπερβολική δόση τους είναι επικίνδυνη. Εάν δεν είστε σίγουροι για την ασφάλεια ενός συγκεκριμένου φυτού, φροντίστε να συμβουλευτείτε έναν ειδικό.

Ξεχωριστά, αξίζει να σταθούμε στη δράση του σκόρδου. Μεταξύ των λαϊκών θεραπειών για τα παράσιτα, οι κλύσματα με σκόρδο καταλαμβάνουν μία από τις πρώτες θέσεις. Αλλά στην πραγματικότητα, αυτή η μέθοδος είναι αναποτελεσματική και πολύ επικίνδυνη. Τα περισσότερα παράσιτα ζουν στο λεπτό έντερο, το οποίο δεν επηρεάζεται από τον κλύσμα. Μια πιθανή επιπλοκή μετά από κλύσμα με σκόρδο είναι το έγκαυμα του εντερικού βλεννογόνου.